Στέφανος

Τρία λεπτά πριν χτυπήσει το κουδούνι… Κατευθύνθηκα προς το εργαστήρι, με την ευχή να είναι ανοιχτά και να προλάβω… Ευτυχώς ήμουν τυχερός. Η Αρέστια μοίραζε τα βιβλία μας στους πάγκους κι εγώ έδειχνα όσο πιο άνετος μπορούσα…

  • Λίγο νωρίς δεν ήρθες στην τάξη;
  • Εμ… Βασικά νομίζω πως έχασα το κινητό μου. Έψαξα παντού στο διάδρομο, μήπως μου έπεσε, αλλά δεν το βρήκα. Έτσι, αφού έμειναν μόνο δύο λεπτά για το κουδούνι, ήρθα να ψάξω και στην τσάντα μου.
  • Έχει καλώς. Αν δεν το βρεις να το αναφέρεις στη διεύθυνση.
  • Οκ…

Πήγε στην έδρα και άρχισε να ξεφυλλίζει το βιβλίο της, ενώ εγώ πήγα ν’ ανοίξω την τσάντα της Αριάδνης. Ευτυχώς ήταν μαύρη σαν τη δική μου, με τη διαφορά ότι η δική της είχε μερικά φούξια κουμπιά ραμμένα ακανόνιστα στην μπροστινή θήκη.

Άνοιξα τη θήκη και έβαλα μέσα το διπλωμένο χαρτί… Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά που νόμισα πως θα μείνω εκεί, επί τόπου. Ο ήχος του κουδουνιού δε βοήθησε και πολύ… Αντιθέτως μ’ έκανε πιο νευρικό… Κάθισα στη θέση μου και περίμενα…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s